lijst van werken
vorige bladzijde


369

maal, op het punt hebben gestaan zn dwaze bolhoedje de lucht in te wervelen of neiging gevoelen hij is nu eenmaal wat buiten zn gewone doen nu ns triomfantelik uitbundig al die mensen langs te branien ! Want er speelt en schuifelt zoveel dwaze muziek in hem, er zingt zoveel schalkse pret, en jodelt zoveel popelende overmoed en dan ineens is alles stil, voorzichtig-stil, als n naderen ademloos, als n ademloos luisteren, wijd-stil, licht-stil als een verzinken, n moe wegzinken in zoete overgave.
    En sourdine ! en sourdine !
    Zijn nerveuze handen frommelden geschrokken aan zijn jasje. Verward wijkt hij achteruit. Stoot tegen iemand op. Scharrelt kleintjes naar terzij. Charlie staat stil en ontzet vooruit te staren.
    En opeens sloop hij vooruit. Sloop hij onverhoeds en behoedzaam enkele stappen vooruit als een gesarde leeuwin.
    Maar Charlie heeft zich snel, maar niet gehl in bedwang: even later speelt weer zijn rottinkje losjes en argeloos, even later wandelt hij weer als n nadenkend zakenman maar ach, zijn ogen, zijn grote donkere ogen: daarin bleef zoveel verdwaasde angst, zoveel hopeloos verdriet. Hij heeft zich herinnerd: zij, Georgia, is maar iemand wier portretje de omslag van een feestprogramma sierde, wier portretje Charlie van de vloer heeft opgeraapt, gescheurd en verfomfaaid; hij heeft zich herinnerd de vinnige afdruk van een klein spits schoentje dat de zachte buiging van haar halsje schond. Daar is ze, daar zit ze, en een grove kerel tegenover haar.
    Charlie gezicht is stil en ontzet.
    Hij vingert zn jasje los, hij knoopt het weer haastig toe.
    Er fonkelt een vermetele, krijgshaftige gedachte in zijn ogen.
    Maar datzelfde ogenblik is Charlie weer stil en ontzet, beeft er een donkere angst in zijn ogen; zijn handen gaan langzaam omlaag.
     Georgia.
    Schreit nu dit moedig hart. Och, zo snel zal zich de tere leefdrift van het vogeltje, van het tierige zangvogeltje gofferd hebben ; en niemand zal zich over haar, over haar droeve willigheid, ontfermd hebben. Wat zal Georgia vermogen tegen het ruwe sinisme van die laffe bruut.
     Georgia.
    Maar Chrlie moet n man zijn, vooruit ! Charlie zal niets dulden ! Nee ! Neenee, Charlie duldt niet dat flemende gevinger van die laffe bruut, zijn geile geglimlach bij haar droeve noodlijdendheid, bij haar zo weerloos-brekende leef-drift. Zie! Charlie rukt vooruit met grote uitdagende stappen, zn rottinkje terzij als een zwaard; met ruiterlike moed dringt hij tussen hen in; zijn strenge, indringende ogen vragen om uitleg, en hij bekrachtigt dat met het onhandelbaar gebaar waarmee hij zijn rotting op de grond plant.
    Maar een grote hand greep hem knellend vast, slingerde hem weg en Charlie smakte ergens tot een hoopje vuil in elkander.






















lijst van werken
volgende bladzijde



aangemaakt: 02-08-2010 Copyright © 2011 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 25-04-2011