Zij was aanvankelijk, meer socialistisch dan nationalistisch gericht; zij was een sociaal gerichte massa-beweging, die de oplossing van het sociale probleem in fascistische d. i. corporatieve richting wilde verwerkelijken en voor welke zich het nationale probleem, met al de consequenties van dien, nog niet in zijn essentie gesteld had. De Vlamingen waren voor haar stamverwanten i. p. v. volksgenooten, en zij accepteerde en beschouwde hen te exclusief als „de meest natuurlijke bondgenooten” — bij mogelijke agressieve bedoelingen van derden.
     Was zij in dit alles opportunistisch ? Zij was, in die dagen, een begin, — een begin, dat het complex vraagstukken niet geheel overzag, dat nog niet volledig zijn gestalte had gevonden en nog niet tot zijn essentie was doorgedrongen. Dit doordringen echter tot haar kern ontweek zij niet, integendeel, zij baseerde zich steeds stelliger op de zuivere kern van het nationale probleem. Van meet af fascistisch georiënteerd op sociaal en politiek gebied, werd zij van Nederlandsch (Hollandsch) Groot-Nederlandsch d.i. Dietsch; zij weerde de Joden uit haar strijd en organisatie, en zij erkende (theoretisch en metterdaad) de noodzakelijkheid van gerichte en geschoolde kaders. Zij arbeidde aan zichzelf : zonder het fiat van haar volgelingen te vragen, dwars tegen degenen in, die haar slechts om het veilig stellen van hun eigen belangen hadden gesteund; en zij deed dit in een tijd, toen de strijd van haar omgeving reeds volop tegen haar was ontbrand. Zij streed aldus tegen vriend en vijand — verre van opportunistisch. Zij vertegenwoordigde een logischen en onbevreesden groei, een gevormd worden door het leven zelf. Van consequentie naar consequentie gevoerd, heeft zij geen enkele consequentie ontweken. — Als Meijer dus hoog van den toren blaast en ergens (of vrijwel doorloopend) verkondigt : „Geen andere beweging heeft dit aangedurfd” (n.l. van den aanvang af geen Joden in haar gelederen toelaten), dan kan men daarop ten eerste antwoorden, dat zulks niet waar is ten overstaan van het Verdinaso, en ten tweede, dat de N.S.B., als het op „durven” aankomt, veel méér durfde, n.l. strijd leveren tegen vriend en vijand, en dit onvervaard en zonder omzien, en dit terwijl zij reeds in het middelpunt stond van een ongekenden haat. — En het was dan ook in die dagen, nu al weer jaren geleden, dat in het Verdinaso-Nederland

















aangemaakt: 19-01-2012 Copyright © 2012 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 01-02-2012