terug naar werken Henri Bruning
vorige bladzijde



5

Nauwelijks hoorbaar - zo gepijnigd? - zegt een stem,
- de laatste woorden van die heilge droom, een aards Jerusalem?:

,,Ook God is in het wereldduister dit verdriet;
ontvlucht, als gij Hem mint, deze verneedring niet.

Niet in zijn glorie moogt g’hier met Hem zijn:
ver van uw oorsprong pijn zijn van zijn pijn.

Heb allen lief en lief zijn woord, hoezeer vervuld
van angst en walg om ’t nutteloos geduld.

Leef dit riool van dulden, zó - ’alleen met Mij’:
hij die met Mij is, zelfs geen steen heeft hij.’’

- Hij had de eenzaamheid met U zeer lief:
zijn laatste zelfzucht en uw laatste grief.









15





















volgende bladzijde
Inhoud



aangemaakt: 18-02-2001 Copyright © 2010 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 05-03-2010