terug naar werken Henri Bruning
vorige bladzijde



4

Geloven. Ongetroost verduren. - Hoe beveiligt
de witte albe? en waarom? Alles wordt zo ontheiligd

door ít Ondier, zijn gesar, zijn smalen, zijn obsceen getier,
het stille tergen met blasfemieŽn die zijn ziel

verbijstren door hun ongekende haat, hun waarheid,
hun gedrochtlijk schennend licht overal waar hij

naar uitzicht zoekt. Koud is de stenen wand
waaraan hij leunt, verdoofd in zinnen en verstand,

beroofd voorgoed van ít ochtendstil begin. Hoevele jaren
heeft deze nacht geduurd; hoevele harde jaren

de ontrouw van uw woord, ít horen dier helse haat,
en God - waar is Hij? is Hij? - die hij niet verstaat.

Hij had de eenzaamheid met U zeer lief.
Zijn laatste zelfzucht, en uw laatste grief.






14





















volgende bladzijde
Inhoud



aangemaakt: 18-02-2001 Copyright © 2010 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 05-03-2010