HENRI BRUNING

DE VLAG

Ik wist niet, dat een vlag
zóó jubelen kon en bekoren, —
niet voor ik haar, tegen den kroon,
hoog aan den Westertoren
in ’t luchtruim wappren zag.

Ik wist niet in welk grauw treuren
de dagen hier zinloos versmoren, —
niet voor ik, dien stralenden dag,
aan de spits van den Westertoren
’t glorieus—onstuimig ontplooien
zag van de Hollandsche Vlag.

O Vlag, welks drift en welks kleuren
ik voor het eerst wist veracht
toen ik, trotsch aan dien trotschen toren,
de driestrook dier fiere coloren
eenzaam wappren zag.

O Volk, dat uw zonen verscheuren,
groot Volk beroofd van uw kracht,
vervreemd van uw edel verleden,
welk is, met zoo eerloos heden,
het somber lot dat wacht. . .

. . .Ik wist niet, dat een vlag
zóó jubelen kon en bekoren, —
dat zóó de zin verloren
ging van de Hollandsche Vlag.



55























aangemaakt: 19-07-2009 Copyright © 2009 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 17-12-2009