lijst van werken
vorige bladzijde



O morgenwereld
toen dit licht
nog zonlicht was,
een hoog alom verblijden, toen de bomen
waaiend in zijn stralen stonden opgericht
en de rivieren juublend door zijn klaarten dagwaarts stroomden.

De dingen blijven duister in zichzelf besloten.
Een zieke schimmel tastte hun vormen aan.
Is dit nog zonlicht? Hoeveel dromen,
blijdschap en tederheden en vervoerde zomers
zijn in dit licht vergaan.

Zij sluimert.. En het eenzaam wakend maanlicht
onhoorbaar naast haar in de kamer staat.
Haar ademen is zo rustig, en zij glimlacht
als een jong meisje dat door t voorjaar gaat.

En als het eerste zonlicht als een hoge degen
over de nevelige kimmen glijdt
opent zij stil de ogen en zij glimlacht tegen
de blijde tuin waarin zij slapend heeft gedwaald:
zij heeft zich helder, rustig opgeheven
gans argeloos van het vergif
dat deze wanden hield vervaald.



18





















volgende bladzijde
inhoudsopgave




aangemaakt: 26-11-2007 Copyright © 2010 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 18-02-2010