lijst De Valbijl
vorige bladzijde



    vorige bladzijde    Waarna het zelfbewuste hoofd gewassen werd. Toen het drijfnat opdook:
    Wat st je nog te truzelen?
    Kom ns kijken! Die juffrouw Krelissen, die heeft het k al gezien. Nou dat is k een mnster als die dr gebit niet an heeft.
    Las kijken. En met n paar haastige streken droogde hij ruw-weg zn gezicht zodat rode vlekken erop zichtbaar werden.
    Pas-t-erop! Ze heeft het in de smiezen dat we dr staan te begluren.
   En het kiertje makend tot een klein gaatje waarin zijn linker oog het rechter was scheel: t keek de verkeerde richting uit presies paste, deelde hij mee:
    Die is ook-al een-en-al verbazing: dr hele tandeloze mond staat ervan pen.
    Hahaha. Zon mens! H? wat zal die venijnig zijn dat wij het het eerst hebben gezien.
   Waarna ze haastiglik begonnen te plassen en te poetsen, nadien haastiglik ontbeten, om bij het gevalletje zo gauw-mogelik aanwezig te zijn: de man autoritair, de vrouw vol weids ddain.

   In de straat n opgewonden bedrijvigheid. Van alle kanten zijn de mensen gekomen en bespreken het geval.
    H! De zn! Hoe is 't mogelik! Hoe is het in s hemels naam mogelik!
   n Agent houdt de mensen op een afstand:
    Mensen terug! Niet duwen! Niet te dicht erbij. Asjeblief jij daar: niet dringen.
   De aangesprokene:
    Wat dach-je, dach-je dat we onze poten zoun willen verbranden!?
    Houd je brutale bakkes!
    Nou dan! Klets dan niet!
    Zeg asjeblief, ik sta hier niet voor mn plezier!
    Dat is t verschil tussen jou en mij, h.
   De man en de vrouw werden niet opgemerkt.

   Toen een jongeman: n energieke kerel: n voetballer.
   Men zegt hem dat de zon op straat ligt.
    Anders niks; en hij wil doorlopen. Dan bezint hij zich, wringt zich door de mensen: hij was bekend, om niet te zeggen: beroemd: men liet hem dus gewillig door.
   De agent kent hem van het veld: glimlacht tegen hem.
   Tot opeens een onverwachte aanloop en hij schopt tegen de zon.
   Niets gebeurd.
   De zon bleef liggen dansen en glinsteren: zijn voet schoot erdoor heen: n ogenblik scheen alleen de fonkeling heviger.
   Pierrot wipt met een laatste slanke, zachte duikel over de hoofden der mensen: grijpt de zon in zijn arm en met lichte spitse slagen volgende bladzijde

17






















lijst De Valbijl
volgende bladzijde



aangemaakt: 18-07-2013 Copyright © 2013 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 18-07-2013